scenery

Light Splitting Eve

Revitalizing

How am I Creative

ၾကည္႔မွန္ထဲက ဆားခတ္ထားေရ ျမစ္

ေထာ..ထုိမွာ ၾကည္႔လိုက္
ငံက်ိက်္ိမ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္း
ႏွလံုးသားကျမစ္ဖ်ားခံျပီး
မ်က္ဝန္းမွာ တာက်ိဳးလာစြာေယ။
လူသိမခံရဲေရ ယင္းမ်ဥ္းေခ်တစ္ေၾကာင္း
ပုန္းသွ်ိဳးကြယ္သွ်ဳိးနန္႔
သူ႔ရင္ဘတ္ထဲမွာ ဇာေလာင္ေညာင္းနီဖို႔လဲ
အရိပ္မထြက္ပဲ အေကာင္ျမင္နီရစြာ ခက္ေတ။
တစ္ခုကိုေလ႔ လြတ္လပ္ခြင္႔ မပီး
ထြက္္ေပါက္မွန္သမွ် ေသာ႔ခတ္ထားျပီး
မီးဆြဲဘူးငယ္ေခ်ထဲ သြပ္သိပ္ထည္႔ထားေရ
စိတ္အသိက
ေက်ာ႕ကြင္းမိေရ ငွက္တစ္ေကာင္ပိုင္
အေတာင္တိ မီးေလာင္လားေရအထိ
ရုန္းထြက္လိုက္ခ်င္ပါယင္႔။
အရာတစ္ခုတည္းကိုရာ
မြတ္သိပ္ျခင္း၊ခါးသီးျခင္းတိအျပည္႔
အပူတစ္လွည္႔ အအီးတစ္လွည္႔နန္႔
ရင္ဘတ္ဖန္ရုပ္္ေခ်က
လြင္႔စိုင္လားစြာ….
ေထာ…ထိုမွာ ၾကည္႔လိုက္
ဖန္မႈန္႔အငံေခ်တိ မ်က္ဝန္းကတစ္ဆင္႔
တစ္မႈန္႔ခ်င္းၾကြီလို႔……..။

အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ
ညီစု

အသိမ္းလြန္ဆႏၵ

လေရာင္ကေခ်ာ႔သိပ္
စိတ္ကိုတင္ေဆာင္ေရ မိုးသားထက္
အနားသတ္မထားေရ အိမ္မက္
ေနာက္တရက္မိုးမလင္းခင္
ေအနိကို အခြံဆုတ္ထားေရ နက္ဖန္တိကို
အစိမ္းေရာင္သုတ္ပီးပါ။

ေနာက္မဆုတ္တတ္ေတ ျခီလွမ္း
အနမ္းတိလက္ဆင္႔ကမ္း
ဝမ္းသာတတ္ေတ မ်က္ဝန္းတိဟိရာ
အလင္းစက္က်ေရာက္ယင္း
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္တိ လမ္းေလွ်ာက္သင္ပီးပါ။

အေရာင္မိွန္ အမွန္တရားေနာက္
ထိမ္ခ်န္ထားခံရေရ
ရိုးသားမႈတူးေဖာ္ဖို႔
ပိုးစားျပီး စုန္းျပဳထားေရ ရင္ခုန္သံကိုညွိ
ဒဏ္ရာမဟိေရ
ပန္းတိုင္အထိ
ရင္တြင္းအသိနန္႔ ေမာင္းႏွင္ခြင္႔ျပဳပါ။

ဆႏၵေဟာင္းအတြက္ အေလ်ာ္ရထားေရ ဆႏၵသစ္
တဆစ္ဆစ္ကိုက္နီေရ ျမင္ကြင္းတစ္ခ်ိဳ႕ၾကား
ၾကင္းနီေရက်ည္ဆံလမ္း
အနီေရာင္ဆမ္းသိတိုင္
မ်က္ရည္နန္႔ ဆီးေၾကာ
အျပီးသတ္ထားေရ ဇာတ္ကို
အသစ္တခါ ထပ္မစစီခ်င္
ျပည္အဝင္ကပင္ ပန္းခင္း
ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေနာက္တၾကိမ္ဆင္းသက္ခြင္႔ျပဳပါ။

အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါေရ
ညီစု(၂၉၊၀၆၊၂၀၀၉)

Close Shot II

Close Shot

အေမွာင္က်လားေရျမိဳ႕

တားျမစ္ထားေရ အသီးကို
မစားမိဖို႔
ဂါထာ တစ္ပုဒ္ပိုင္
အခါခါရြတ္ဆိုနိန္ယင္းက
ျဒပ္မဲ႔ရြာေခ်ထဲက
နတ္သမီးေထာင္ေခ်ာက္မွာ
အမွတ္တမဲ႔ ကၽြံယင္း
နံရုိးတစ္ေခ်ာင္းထပ္က်ိဳး
အစိုးမရခ စိတ္ခႏၶာနန္႔ ငါ…။

ျပကၡဒိန္ အေဟာင္းထဲမွာ
အပြဲပြဲေအာင္္ခသမွ်
အခုတစ္ေခါက္မွ
စာေမးပြဲ ဝင္မေျဖရဲေရ လူတစ္ေယာက္
ေၾသာ္…
ငါေၾကာက္တတ္မွန္း
ယင္းနိန္႔ကမွ သိေရ…။

ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္စီက
ငါ နန္႔ ငါ ရန္ျဖစ္လို႔
ဂနာမျငိမ္တတ္ေတ စိတ္က
အခုမွ…
အမက္ေမာဆံုး အျပဳံးနန္႔
မပ်က္မသံုး ျပဳံးနိန္ေရ ပံုရိပ္ေခ်ကို
အိပ္ရီးပ်က္ခံ စိုက္ၾကည္႔နိန္တတ္ဗ်ယ္။

ဒုတိယအၾကိမ္
အသစ္ျပန္မက္လာေရ
၁၆ႏွစ္အရြယ္ အိပ္မက္က
ေအတစ္ခါ ေလးနက္ေျပာင္ေျမာက္လြန္းလို႔
ရင္ဘတ္ တည္ေဆာက္ပံုကို ပံုေဖာ္ေက
၂၁ရာစု ရာဇဝင္မွာ
ငါရာ စာတင္က်န္ခဖို႔ ယံုၾကည္ယင္႔…။

ယင္းရင္ဘတ္ထဲ
ပ်ိဳ႕ထုတ္မရေရ
ေဝဒနာတစ္စက တစ္ဆို႔
ငါ႔ျမိဳ႕တစ္ခုလံုး မီးအေမွာင္က်လို႔
ညေခ်ပီးဖို႔ အလင္းနန္႔
အသက္ဆက္ဖို႔ လူတစ္ေယာက္ကို
အစမ္းသံုးတာျဖစ္ သံုးၾကည္႔ပလင္…ညေခ်။

အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါေရ။
ညီစု
(၂၄၊၃၊၂၀၀၉)

အိမ္လႊမ္းငွက္တမ္းခ်င္း

အခ်ိန္တိက တစ္မႈန္႔ခ်င္းၾကီြ
မသီသိေရ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္နန္႔
တမ္းတမႈတိက သူ႔ကိုယ္သူ ဆြဲဆန္႔နိန္ကတ္ေတ။

လြတ္လပ္ေတ ေပ်ာ္ရႊင္မႈက
မစီးစြာၾကာေရ ဖိနပ္ပိုင္
ေဂ်ာင္မွာမိႈင္ဗ်ယ္
အာဂႏၶဳပိုင္ ထိုင္ပနာ ၾကည္႔နိန္ယင္႔။

အတၱက
ခံယူခ်က္အျဖစ္ ကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ဝင္ခလို႔
ျမက္ႏုကိုစား
ၾကည္နိန္ေရ ရီကိုေသာက္
လင္းစြာေမွာင္စြာေတာင္ မတူညီဗ်ယ္။

စိတ္အိပ္အေပါက္နန္႔
ေကာက္နိန္ေရ ရည္မွန္းခ်က္တိအတြက္
အတိတ္ကို အလည္ေရာက္ဖို႔ေတာင္
လမ္းစရိတ္မရ။

တရပ္တရြာမွာ
ျမွပ္ပစ္ခေရ ကတိသစၥာတိ
လူမသိပဲ ဖုတ္ထားေရ ငပိပိုင္
ေပါင္မုန္နန္႔ အတြိ႔မွာ
ျပာအျဖစ္ေျပာင္း
ေဟာင္းႏြမ္းဆြီးျမိ႔
ျပန္တူးဖို႔မိဗ်ယ္။
အိမ္ျပန္စိတ္ကူးကေလ႔
စကၠဴပါးေခ်တိနန္႔ အတိြ႔မွာ
မိုးလင္းတိုင္း သစ္ခ်ခံလိုက္ရေရ မ်က္ခ်ီးပိုင္
ေပၚလာလိုက္ ေဖ်ာက္ခံရလိုက္။

အမွန္က
မမက္မေမာ မက္ခေရအိမ္မက္က
အခုထက္ထိမႏူိးေအာင္
ကကြက္ဆန္းတိ္ထိုး
တစ္မ်ိဳးျပီး တစ္မ်ိဳးညိႈ႔
ကိုယ္႔ကို ခ်ိဳင္နိန္ေရ ၾကိဴးကို
ကိုယ္တိုင္က်စ္လို႔
ျဒပ္မဲ႔ႏြံထဲမွာ
နစ္သထက္နစ္….။
တဆစ္ဆစ္နာလာေရ
ရင္ဘတ္ကို ေရွ႔တမ္းတင္
ေလာဘဆံပင္ကို ကိုက္ဗ်ယ္
အယင္က အသိုက္ကို သတိတရ
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတနိန္႔မွ
အျပံဳးေထာက္ၾကိဳေရ မိဘကို
ေအာ္တိုမ်ား ထိုးခိုင္းရဖို႔လားဂု။



အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ
ညီစု